شب توجیه‌ها؛ اشتراک عجیب عادل و میثاقی

​​​​​​​مدت‌هاست دوگانه‌ای بین دو همکار و دوست قدیمی یعنی عادل و میثاقی در زمینه اجرا و محتوای برنامه ورزشی شکل گرفته و به سمتی رفته که کمتر اشتراکی می‌توان بین آن‌ها پیدا کرد؛ اما عملکرد آن‌ها در دوشنبه شب اخیر و در پرداختن به دو موضوع متفاوت، یک اشتراک عجیب داشت؛ یعنی «نادیده گرفتن اصل موضوع». عادل در برنامه‌اش به ماجرای بی‌تفاوتی نسبت به سرود ملی واکنش نشان داد و از کسانی‌که او را وطن‌فروش نامیدند گلایه کرد؛ چراکه مدعی است بارها پیشنهادهای مالی خوبی خارج از کشور داشته و به‌خاطر ایران نپذیرفته، میثاقی هم در ماجرای رفتار زشت آسانی دست به افشاگری زد و مدعی شد کمک داور بازی به آسانی توهین کرده؛ اما ماجرا سمتی رفت که انگار چون کمک داور به آسانی توهین کرده، او هم مجاز بوده آن حرکت زشت را در مقابل هزاران هوادار و میلیون‌ها بیننده انجام دهد. اشتراک هر دو برنامه در این بود که اصل ماجرا را نادیده گرفتند و پاسخی به آن ندادند. آیا عادل سرود ملی را شنیده و بی‌اعتنایی کرد؟ و آیا آسانی آن رفتار زشت را مرتکب شده یا نه؟ 
درباره عادل نکته مهم این است که او تصور می‌کند بابت ماندن در ایران به رغم محدودیت‎‌ها لطفی به کشور و هموطنانش داشته و لحنش طوری است که انگار منت می‌گذارد، پیش از این هم بابت حضور در تهران در جریان جنگ طوری صحبت می‌کرد که من در تهران بودم و کنار مردم، انگار تافته جدا بافته‌ای بوده و ماندنش در تهران کار ویژه‌ای بوده. حتی اگر مخالف نوع رفتاری که در تلویزیون و بعد فضای مجازی با او شد، باشیم اما قابل درک نیست ‌که به نمادی مثل سرود ملی بی‌اعتنایی کند و بعد هم بدون پاسخ به اصل ماجرا درباره چرایی این رفتار، موضوع را عوض کند و با ترفندی قدیمی بابت این‌که در ایران مانده و... بخواهد خودش را به اصطلاح پرزنت کند. عادل فردی باهوش، توانمند و جریان‌ساز بود و اصطلاح جالبی در مواجهه با فرار مصاحبه‌شوندگان از پاسخ به سوال اصلی داشت و می‌گفت: «اجازه بدهید متقاعد نشوم»، حالا هم عادل خان اجازه بده ما از پاسخ شما متقاعد نشویم و اصلاً ای کاش پاسخی به این ماجرا نمی‌دادی چون ابهامی رفع نشد و کماکان برای‌مان عجیب است که اگر قرار است از کسی و چیزی دلخور باشی قطعاً سرود ملی و پرچم کشورمان نیست که به آن بی‌اعتنایی کنی. از آن طرف میثاقی هم شب عجیبی را گذراند؛ او هم طوری رفتار کرد انگار وکیل مدافع یاسر آسانی است؛ یادمان نرفته در شروع ماجرای کشاله ران توسط شجاع خلیل‌زاده، مدیران تراکتور به بهانه این‌که هواداران حریف اول به شجاع توهین کرده بودند معتقد بودند واکنش شجاع مشکلی نداشت و آن‌جا بعید بود میثاقی چنین استدلالی را بپذیرد. اتفاقاً همان زمان که با شجاع برخورد درستی نشد این ماجرا فراگیرتر شد و بارها توسط دیگران تکرار شد. حالا هم به فرض ادعای میثاقی درست باشد و ابتدا داور به آسانی توهین کرده؛ تا این جا میثاقی بابت افشای این موضوع به وظیفه رسانه‌ای‌اش عمل کرده؛ اما در ادامه روند برنامه به سمتی رفت که انگار هر وقت کسی توهینی شنید مجاز است چنین واکنش زشتی مرتکب شود و میثاقی هم در این موضوع به اصل ماجرا یعنی این‌که آسانی مرتکب آن عمل شده یا نه نپرداخت و بیشتر از عصبانیت آسانی گفت، درحالی‌که توهین کمک داور در تصاویر مختلف مشخص نبود اما حرکتی که از آسانی دیدیم فراتر از عصبانیت بود و بسیار غیراخلاقی، لذا همان‌طور که داور نباید تصور کند جایگاهی فراقانونی دارد؛ بازیکن خارجی هم نباید خیال کند که کیفیت بالای فنی باعث می‌شود نوعی حصار و مصونیت رسانه‌ای برای انجام حرکات غیراخلاقی حول او شکل بگیرد.