هم صدر رفت هم سکو!

 روز گذشته پرسپولیس در حالی میزبان فجر شهید سپاسی شیراز بود که با توجه به برد سپاهان، صدر را از دست داده بود و برای هم‌امتیاز شدن با طلایی‌پوشان نیاز به برد این دیدار داشت تا از صدر عقب نماند. آن‌طرف هم فجری قرار داشت که زیر نظر مهدی رجب‌زاده متحول شده و در سه بازی آخرش ۷ امتیاز کسب کرده بود. اتفاقی که نشان می‌داد هر دو تیم برای برد پا به این دیدار می‌گذارند و قرار است بازی جذابی ببینیم. اما پرسپولیس در این دیدار به‌شدت ضعیف ظاهر شد؛ بازیکنانی خسته، مهاجمانی بی‌دقت، هافبک‌هایی بدون ذره‌ای خلاقیت و مدافعانی که اجازه می‌دهند حریف هر کاری دلش می‌خواهد بکند و در نهایت دروازه‌بانی که هرچقدر هم توپ بگیرد، بالاخره چاره‌ای جز تسلیم شدن ندارد. فجر در این دیدار با استفاده از موقعیت‌هایش به‌خوبی صدرنشین را شکست داد، آن هم به کمک گلزنی احسان پهلوان که بازیکن سابق سرخ‌هاست. این شکست باعث شد پرسپولیس صدر را از دست بدهد و هواداران هم به بازیکنان شعار «بی‌غیرت، بی‌غیرت» بدهند و تارتار هم شعار «حیا کن، رها کن» را زودتر از آنچه فکرش را می‌کرد، بشنود.

خط دفاع؛ پاشنه آشیل سرخ‌ها
پرسپولیس بازی را با همان ترکیب همیشگی آغاز کرد و در همان لحظات اول بازی موقعیتی را هم روی دروازه فجر ایجاد کرد، اما غلام‌زاده، دروازه‌بان طلایی‌پوشان، مانع از گلزنی سرخ‌ها شد. این شروع نوید این را می‌داد که پرسپولیس قرار است باز هم در همان ۲۰ دقیقه اول کار حریفش را یکسره کند، اما هرچه از بازی گذشت، فجر بازی خودش را به پرسپولیس تحمیل کرد و نبض بازی در دست فجری‌ها بود. همین هم باعث شد نترس‌تر بازی کنند و با حرکت دیدنی احسان پهلوان، دروازه نیازمند خیلی زود باز شد! نکته مهم این جاست که تا قبل از این بازی، ایری و زارع هماهنگی نسبتاً خوبی داشتند، اما ایری اشتباه کرد و زارع هم جا ماند تا جای خالی کنعانی مصدوم حس شود؛ چراکه اگر او بود، بهتر جای‌گیری می‌کرد. دفاع پرسپولیس هرچقدر در بازی‌های قبلی خوب بود، در این بازی فاجعه بود و باز هم روی یک حرکت تماشایی، به‌راحتی توپ به ریگی رسید و اگر نیازمند نبود، گل دوم هم زده می‌شد. اما اتفاق مهم بازی، اخراج ابوالفضل مفیدی بود که با بازبینی «VAR» رد شد و او در بازی ماند؛ بازیکنی که پاس گل اول را به زیبایی داده بود. پرسپولیس در نیمه اول یکی دو موقعیت خوب دیگر داشت که باز هم غلام‌زاده، سنگربان فجر، ایستادگی کرد و پرسپولیس برای اولین بار در لیگ، نیمه اول را واگذار کرد.
​​​​​​​
فجر در نیمه دوم هم دست‌بردار نبود
انتظار می‌رفت شاگردان تارتار برای برد و صدرنشینی با عزمی جدی‌تر نیمه دوم را شروع کنند، اما در نیمه دوم هم این فجر بود که رو به جلو و خطرناک ظاهر می‌شد و نتیجه‌اش هم شد گل ابوالفضل مفیدی؛ بازیکنی که در نیمه اول تا لب اخراج شدن هم رفت، اما به‌تنهایی با گل و پاس گلش نسخه پرسپولیس را پیچید. تارتار که دید بازی سخت‌تر از آن شد که فکرش را می‌کرد، سرگیف را به جای علیپور آورد؛ بازیکنی که هواداران انتقاد زیادی به او داشتند. اما این بازیکن ازبک هم نمایش خوبی نداشت و معلوم شد چرا علیپور همچنان فیکس است. سرگیف افت قابل‌توجهی نسبت به فصل پیش کرده است. پرسپولیس سرانجام روی ارسال امیرحسین محمودی دروازه فجر را باز کرد که آن را بازیکن فجر با گل به خودی به ثمر رساند و نتیجه بازی هم ۲ بر یک تمام شد تا پرسپولیس هم صدر را از دست بدهد و هم صبر هواداران لبریز شود. شاید تنها بازیکن خوب پرسپولیس در این دیدار محبی بود که در این فصل فرم خوبی داشته و همیشه گره‌گشا بوده است. بازی قبلی برابر نساجی هم اگر شوت فنی و دقیقش نبود، شرایط تارتار و تیمش حادتر از این بود. محبی در این دیدار دو شوت زیبا زد، اما سنگربان حریف عکس‌العمل خوبی داشت. محمودی هم آن‌قدر خوب و مسلط بود که معلوم نیست تارتار چرا به او کمتر بازی می‌دهد.
فجر، گربه سیاه تازه سرخ‌ها!
فجر از سال پیش که به لیگ برتر صعود کرده، برابر پرسپولیس ۲ برد داشته و یک تساوی! تیمی که سال پیش هم پرسپولیس اوسمار را برد. پس از آن دیدار، اوسمار از عملکرد تعدادی از بازیکنان پرسپولیس انتقاد کرد و گفت پنج بازیکن این تیم در حد نام خود و پرسپولیس ظاهر نشدند. اتفاقی که به نظر می‌رسد در این دیدار هم رخ داده است. بعد از بازی اما مهدی رجب‌زاده مدعی شد پرسپولیس ضعیف نبوده و آن‌ها خوب بازی کردند؛ اظهارنظری که درست است؛ چراکه پرسپولیس در ۱۱ بازی قبلی آن‌قدر آشفته و بی‌برنامه بازی نمی‌کرد و فجری‌ها ارتش سرخ را آچمز کرده بودند. فجر حالا به گربه سیاه پرسپولیس تبدیل شده؛ تیمی که به این راحتی‌ها به پرسپولیس نمی‌بازد. بد نیست به آمار فجر زیر نظر رجب‌زاده که در مقابل پرسپولیس خاطرات خوبی دارد و بیشترین گلش را به این تیم زده، بپردازیم. فجر در ۴ بازی ۱۰ امتیاز گرفته و حالا تیمی ترسناک شده است.
سه‌گانه پیشکش، تارتار مراقب سهمیه آسیا باشد!
پرسپولیس در فصل پیش هم در حالی بازی را به فجر باخت که روندش سینوسی بود و حالا هم همین اتفاق افتاده است. تارتار حالا در ۵ بازی اخیر ۲ برد، ۲ باخت و یک مساوی داشته است. اما باخت‌هایش برابر فولاد و فجر رقم خورده که فوتبالی با برنامه ارائه می‌کنند و او در مدیریت بازی برابر آن‌ها ناتوان بوده است. ۲ بردش هم برابر مس شهر بابک، قعرنشینی که تاکنون بردی نداشته، به دست آمده و نساجی که به‌سختی بردند. این نشان می‌دهد تارتار برابر تیم‌های بزرگ و رو به جلو تاکتیک خاصی ندارد. شاید انتقاد هواداران و شعارهایی از قبیل «حیا کن، رها کن» برای تارتار که تا این جا هم تیم خوبی را روانه میدان کرده، زود باشد، اما باید توجه داشت که شرایط و برنامه‌هایش همان است که بود. تارتار در بازی قبلی هم خدابنده‌لو را که بار خلاقیت تیمش را به دوش می‌کشد، نداشت و همین هم برایش دردسرساز شده بود. شاید بهتر بود با ترکیب متفاوت و تاکتیک دیگری بازی را آغاز کند تا به مشکل نخورد؛ اتفاقی که در نیمه دوم آن را اصلاح کرد که البته دیر بود. حالا با این بازی‌های نه‌چندان خوب در هفته‌های اخیر، تارتار که قول قهرمانی در سه جام را داده، فشارها را زیاد کرده است، اما با این روندی که شاهدش هستیم، بعید است پرسپولیس حتی سهمیه آسیایی را بگیرد، چه برسد به سه‌گانه.