اصل دشمنی باقی است اما...

برای جمهوری‎خواهان، نتیجه ای که رقم خورد حتی از بدترین نتیجه ای که از نظرسنجی ها پیش بینی می شد نیز بدتر است. اگرچه در اصل دشمنی با ایران، تفاوت ماهوی میان دموکرات و جمهوری‎خواه وجود ندارد اما قطعا این پیروزی نتایج قابل توجهی برای ایران خواهد داشت.  اولا یک بازدارندگی را در عرصه سیاست داخل آمریکا ایجاد می‌کند تا هر رئیس‌جمهوری در آینده خواست حمله به ایران را آغاز کند، به این تجربه وحشتناک سیاسی بنگرد. با این آرا، سنا برای شش سال در اکثریت دموکرات خواهد بود. ثانیا دوگانگی و اختلاف نظر شدید سیاسی میان قوه مجریه و مقننه در دست دو حزب منجر به بروز مسائلی خواهد شد که پرونده ایران را از اولویت خواهد انداخت. ضمن آنکه دموکرات‌ها با شعار پایان جنگ روی کار آمده اند و برای ۲۰۲۸ باید این شعار را پیگیری کنند. البته باید بدانیم که اندیشکده‌های مرتبط به دموکرات‌ها عموما موافق محاصره دریایی و فشار اقتصادی هستند و از اقدام نظامی پرهیز می‌دهند. پس اصل فشار و دشمنی باقی است اما با شکل دیگری پیگیری می‌شود. ترامپ نیز پس از تشکیل سنا و مجلس نمایندگان جدید با مشکلات متعددی مواجه خواهد شد. از طرفی دموکرات‌ها با قبض و بسط بودجه‌ای، استیضاح وزرا و حتی به جریان انداختن استیضاح ترامپ، قطعا برای او مشکلات متعددی ایجاد خواهند کرد. ورود به کمیته ویژه در پرونده اپستین هم از گزینه‌های جذاب برای دموکرات‌ها خواهد بود. از طرف دیگر، ترامپ با احتمال شورش داخلی حزب مواجه است. منطقا حزب و بخشی از ناراضیان آن از جریان ماگا، مجبور هستند برای نجات خود علیه ترامپ موضع بگیرند و اقدام کنند. در این مقطع،بزرگ‎ترین تهدید پیروزی دموکرات ها برای ایران نیز، تقویت جریان سازشکار در ایران با مخاطب‌یابی در مقامات رسمی آمریکایی برای دعوت به سازش و حل منازعه با نادیده‌انگاری دشمنی عمیق راهبردی آمریکا علیه ایران است. در این میان، باید احتمال جنگ در دو ماه آینده را هم جدی و قابل توجه تلقی کرد. دو ماهی که ترامپ تا تشکیل مجلسین با ترکیب جدید وقت دارد، بعد از آن هم نمی‌توان با قطعیت جنگ را منتفی دانست چراکه ما با یک شبه دیوانه‌ زخم خورده مواجه هستیم اما با احتمال بسیار کمتری همراه خواهد بود. مهم این است که بخشی از بازدارندگی ایران احیا شد. اما مسیر و فرایند برای تکمیل بازدارندگی حداکثری همچنان باقی است.