«مامانت فقط بلده داد بزنه»؛ جملاتی که پناهگاه کودکان را خراب می‌کند

حواسمان به حرف‌هایی که جلوی بچه‌ها می‌زنیم باشد؛ زیرا بعضی جملات شاید برای ما عادی باشند، اما می‌توانند احساس امنیت، اعتماد به نفس و نگاه کودک به خودش و خانواده‌اش را تحت تاثیر قرار دهند. از صحبت درباره مشکلات مالی و ظاهر کودک گرفته تا انتقاد از او یا تخریب والد دیگر؛ کلمات ما بیشتر از چیزی که فکر می‌کنیم در ذهن بچه‌ها ماندگار می‌شوند.

وقتی پای دغدغه‌های مالی به میان می‌آید و می‌گوییم «الان پول نداریم اینو بخریم...»؛ کودکان از این جملات احساس ناامنی شدیدی حس و فکر می‌کنند دنیای اطرافشان ثبات ندارد.

در مقوله ظاهربینی و ایراد گرفتن، گاهی با گفتن جملاتی مثل «چقدر چاق شدی!» یا «چرا آینقدر لاغری؟» کاری می‌کنیم که بچه‌ها قضاوت‌کردن خودشان را شروع کنند و عزت‌نفس‌شان از سن کم تخریب شود. همچنین هنگامی که به تعریف‌کردن از ضعف‌های‌شان جلوی بقیه می‌پردازیم و می‌گوییم «خیلی خجالتیه... اصلا جلو نمیاد»، کودک در دل با خودش می‌گوید: «من همینم و نمی‌تونم با کسی ارتباط بگیرم».

گاهی نیز با ابراز حسرت و خستگی و بیان جمله‌ای چون «یادش بخیر قبل بچه‌دار شدن چقدر راحت بودیم...»، احساس اضافه‌بودن و بار اضافی‌بودن بر دوش پدر و مادر به فرزند منتقل می‌شود. از سوی دیگر، تخریب همدیگر جلوی بچه با جملاتی مثل «بابات تنبله...» یا «مامانت فقط بلده داد بزنه» آرامش روان کودک را بهم می‌ریزد؛ چرا که والدین پناهگاه بچه‌ها هستند و وقتی پناهگاه فرو بریزد، آرامش روان او متلاشی می‌شود.

فراموش نکنید چیزهایی که فکر می‌کنیم بچه‌ها متوجه نمی‌شوند، دقیقا همان‌هایی هستند که تا سال‌ها در ذهن و قلبشان حک می‌شود.