روزگار متفاوت ملی‌پوش‌ها
نگاهی به وضعیت ستاره‌های تیم ملی ایران پس از جام جهانی و عملکرد آن‌ها در سه گروه خوب، متوسط و ضعیف
چند ماه از پایان جام جهانی آمریکا گذشته و حالا فرصت مناسبی است تا عملکرد ۲۶ بازیکنی را که امیر قلعه‌نویی برای حضور در این رقابت‌ها انتخاب کرد، مورد بررسی قرار دهیم. ملی‌پوشان ایران پس از پایان این تورنمنت مسیرهای متفاوتی را تجربه کردند؛ بعضی‌ها در تیم‌های باشگاهی خود درخشیدند و نشان دادند همچنان در سطح بالایی قرار دارند، برخی نتوانستند از حد متوسط فراتر بروند و تعدادی هم با افتی محسوس، روزهای چندان خوبی را پشت سر نگذاشتند. در این میان، عملکرد بعضی ستاره‌های نام‌آشنا حتی پرسش‌هایی درباره شایستگی آن‌ها برای ادامه حضور در تیم ملی ایجاد می‌کند.
ضعیــــــــــــــــف
دانیال ایری: مدافع جوان تیم ملی با رقمی بالا به پرسپولیس پیوست اما نتوانسته خودش را ثابت کند. ایری دو بازی برای قرمزها انجام داده آن هم به دلیل مصدومیت کنعانی‌زادگان. از ایری که یکی از مدافعان آینده‌دار ایران است انتظارات بیشتری داریم.
رامین رضاییان: بهترین بازیکن ایران در جام جهانی یک ماه و نیم است که مصدوم شده و در 4 بازی برای فولاد هم فقط یک پاس گل داده! چیزی که مشخص است این که رضاییان درخشش خاصی نداشته و با این روند بعید است در جام ملت‌ها (درصورت برگزاری) حاضر باشد.
میلاد محمدی: تصمیم او برای رفتن به فوتبال بلاروس عجیب بود. محمدی خیلی زود هم با اخراج در یکی از مسابقات ابتدایی، شروع ناموفقی داشت. میلاد در ویستبک به بازیکنی نیمکت‌نشین تبدیل شده که دقایق کمی بازی به او می‌رسد و شاید بهتر بود در لیگ خودمان می‌ماند.
علیرضا جهانبخش: کاپیتان تیم ملی پس از چند ماه دوری از فوتبال، به اکسلسیور هلند پیوست؛ تیمی که دو سه شب پیش 9 تایی شد و درگیر جنگ بقا در پایین جدول است. با این حال حتی در این تیم ضعیف هم فرصت بازی چندانی نصیب جهانبخش نشده و در 7 بازی برای این تیم نه گلی زده و نه پاس گلی داده.
مهدی طارمی: افت طارمی پس از تجربه حضور در پورتو، اینتر و المپیاکوس محسوس بوده است. انتقال به الوصل امارات و شروع کم‌اثر در این تیم، با انتظارات از مهاجمی در سطح او فاصله داشت. هرچند در بازی‌های اخیر دوباره گلزنی کرده، اما هنوز برای بازگشت به سطح مورد انتظار راه دارد.
روزبه چشمی: چشمی پس از مصدومیت، مدت زیادی از ترکیب دور بود و حتی بعد از جام جهانی هم مدتی فرصت بازی پیدا نکرد. او تازه در یکی دو مسابقه اخیر به میدان برگشته که چندان هم خوب ظاهر نشده است.
محمد محبی: محبی در جام جهانی نمایش درخشانی داشت ، اما انتخاب فوتبال اروپا بعد از جدایی از روسیه و پیوستن به رییکا کرواسی، فعلاً به ضررش تمام شده. او در روسیه شرایط خوبی داشت، ولی حالا معمولاً فقط حدود ۱۰ دقیقه فرصت بازی پیدا می‌کند.
شهریار مغانلو: مغانلو در جام جهانی نمایش خوبی داشت و شروعش در تراکتور هم امیدوارکننده بود، اما به‌مرور از آن فرم فاصله گرفت. او دوباره به شرایطی شبیه دوران حضورش در تیم‌های اماراتی برگشته و فعلاً نتوانسته مهاجم تأثیرگذار مورد انتظار باشد.
دنیس درگاهی: عملکرد درگاهی نوسان زیادی دارد. ممکن است با یکی دو گل توجه‌ها را به خودش جلب کند، اما نمی‌تواند همان کیفیت را در مسابقات بعدی ادامه دهد.
متوســــــــــــــــط
علی نعمتی: حضور در لوسیل قطر هنوز اتفاق ویژه‌ای برای نعمتی رقم نزده است. او در هشت مسابقه به میدان رفته، اما عملکردش چندان چشمگیر نبوده و شاید ماندن در لیگ ایران انتخاب بهتری برای ادامه مسیرش بود.
شجاع خلیل‌زاده: با توجه به سن‌وسال شجاع، نمی‌توان عملکردش را کاملاً ضعیف دانست، اما او در این فصل نتوانسته خط دفاع تراکتور را مثل گذشته مطمئن نگه دارد. زوج موفق او و سدلار در فصل قبل، با حضور دانشگر تکرار نشده و هماهنگی دفاعی تیم هم پایین آمده است.
محمدحسین کنعانی‌زادگان: کنعانی‌زادگان در حال حاضر مصدوم است و در مسابقاتی هم که پیش از مصدومیت انجام داد، نمایش ویژه‌ای نداشت. پرسپولیس با حضور او حتی در بردهای پرگل هم گل می‌خورد و مشخصا کنعانی وظایفش را به خوبی سال‌های پیش انجام نداده.
احسان حاج‌صفی: حاج‌صفی در سپاهان و زیر نظر محرم نویدکیا همچنان بازیکنی پرتلاش و تأثیرگذار بوده است.با این حال، او ۳۶ سال دارد و با وجود تجربه و بازی‌های ملی فراوان، به نظر می‌رسد دیگر زمان سپردن فرصت به بازیکنان جوان‌تر رسیده است.
صالح حردانی: حردانی در استقلال بازی‌های خوبی داشته، اما ثبات لازم را نشان نداده. گاهی یکی از بهترین بازیکنان تیم بوده و گاهی عملکردی معمولی ارائه کرده؛ حاشیه‌های این فصل هم به شرایط او اضافه شده است.
مهدی قائدی: قائدی در تیم باشگاهی‌اش نتوانسته نقش پررنگ و تأثیرگذاری داشته باشد. او در این فصل در 10 بازی برای النصر فقط یک گل زده! از بازیکنی با توانایی‌های فنی او انتظار می‌رود بیشتر در جریان بازی‌ها قرار بگیرد و اثر خودش را نشان دهد.
محمد قربانی: شرایط قربانی در الوحده چندان باثبات نیست. او چند مسابقه در ترکیب اصلی بوده و در چند بازی دیگر نیمکت‌نشین شده یا دقایق کمی بازی کرده. البته به احتمال زیاد او در نیم فصل راهی لیگ برتر خواهد شد.
خــــــــــــــــوب
سعید عزت‌اللهی: عزت‌اللهی در شباب‌الاهلی یکی از مهره‌های مهم تیم و کاپیتان آن است. او نبض میانه میدان را در اختیار می‌گیرد و با جنگندگی و مدیریت بازی، کیفیتش را نشان می‌دهد؛ چیزی که در مسابقه مقابل استقلال هم به چشم آمد.
آریا یوسفی: یوسفی یکی از بازیکنان خوب سپاهان در این فصل بوده و در بردهای اخیر تیم نقش مؤثری داشته است. عملکرد او زیر نظر نویدکیا نشان می‌دهد می‌تواند یکی از مهره‌های قابل اتکای فوتبال ایران در آینده باشد.
علی علیپور: علیپور همچنان بهترین گلزن پرسپولیس است و با فرارهای خوب و حضور مؤثر در محوطه جریمه، به خط حمله تیم کمک می‌کند. هرچند اخیراً کمی از اوج فاصله گرفته، اما اعتماد کادر فنی و حضور متوالی در ترکیب اصلی با نیمکت‌نشین کردن سرگیف نشان‌دهنده عملکرد خوب اوست.
سامان قدوس: قدوس در تیم ملی آن‌قدر که انتظار می‌رود تأثیرگذار نیست، اما در فوتبال باشگاهی شرایط متفاوتی دارد. او با گلزنی و پاس گل، از مهره‌های مهم کلبای امارات بوده و توانایی‌های فنی‌اش را بهتر نشان داده است.
امیرحسین حسین‌زاده: حسین‌زاده با پنج گل، بهترین گلزن تراکتور در این فصل است و یکی از مهره‌های اصلی خط حمله این تیم به شمار می‌رود. او موتور هجومی تراکتور است و هر زمان در فرم خوبی قرار داشته، تیمش هم عملکرد بهتری ارائه کرده است.
امیرمحمد رزاقی‌نیا: رزاقی‌نیا نظم خوبی به خط میانی استقلال داده و از بازیکنان مؤثر این تیم بوده است. جوانی و کیفیت او نوید آینده‌ای روشن می‌دهد؛ حتی می‌توان گفت حضورش در جام جهانی هم می‌توانست به تیم ملی کمک کند.
