معاون پژوهشی پژوهشگاه ملی سرطان معتمد جهاد دانشگاهی خبر داد
۸۰ درصد مبتلایان به سرطان پستان سابقه خانوادگی ندارند
معاون پژوهشی پژوهشگاه ملی سرطان معتمد جهاد دانشگاهی با تأکید بر اینکه نداشتن سابقه خانوادگی به معنای مصونیت از سرطان پستان نیست، گفت: تنها ۱۵ تا ۲۰ درصد موارد ابتلا منشأ خانوادگی و ارثی دارند و حدود ۸۰ درصد مبتلایان هیچ سابقه خانوادگی از این بیماری ندارند.
دکتر آسیه الفت‌بخش معاون پژوهشی پژوهشگاه ملی سرطان معتمد جهاد دانشگاهی با اشاره به باورهای نادرست درباره روش‌های تشخیص سرطان پستان، اظهار کرد: یکی از مهم‌ترین باورهای غلط در جامعه، نگرانی درباره انجام ماموگرافی است. برخی تصور می‌کنند میزان اشعه ماموگرافی بالا است و می‌تواند به‌خودی‌خود موجب بروز سرطان شود یا فشاری که دستگاه به بافت پستان وارد می‌کند، زمینه ابتلا به سرطان را فراهم می‌کند؛ در حالی که باور دوم کاملاً نادرست است.
وی درباره نگرانی‌های مربوط به اشعه ماموگرافی، افزود: با توجه به اینکه این تصویربرداری در افراد واجد شرایط معمولاً در فواصل مشخص و اغلب سالانه انجام می‌شود و میزان اشعه مورد استفاده در آن پایین است، خطر ناشی از تابش آن در مقایسه با فواید تشخیص زودهنگام بیماری بسیار ناچیز است.
معاون پژوهشی پژوهشگاه ملی سرطان معتمد جهاد دانشگاهی با تأکید بر ضرورت مقایسه فواید و مضرات اقدامات تشخیصی، اظهار کرد: در هر اقدام پزشکی باید فواید آن را در برابر خطرات احتمالی سنجید. انسان حتی در زندگی روزمره و در طول یک سال نیز در معرض مقداری از پرتوهای طبیعی محیط و کیهانی قرار می‌گیرد. همچنین در برخی اقدامات تصویربرداری مانند سی‌تی‌اسکن ریه، میزان دریافت اشعه می‌تواند چندین برابر ماموگرافی باشد.
وی ادامه داد: متأسفانه ترس ناشی از این باور نادرست در جامعه شکل گرفته و گسترش پیدا کرده است، در حالی که نباید اجازه داد چنین نگرانی‌هایی مانع مراجعه زنان برای تشخیص زودهنگام سرطان پستان شود.
الفت‌بخش با بیان اینکه ماموگرافی یکی از روش‌های اصلی و پذیرفته‌شده تشخیص زودهنگام سرطان پستان در جهان است، خاطرنشان کرد: استفاده از این روش بر اساس پروتکل‌ها و دستورالعمل‌های علمی روز دنیا انجام می‌شود و این تصور که ماموگرافی در کشورهای دیگر منسوخ شده و صرفاً در ایران یا کشورهای کمترتوسعه‌یافته مورد استفاده قرار می‌گیرد، کاملاً نادرست است.
نداشتن سابقه خانوادگی سرطان پستان به معنای مصونیت از ابتلا نیست
معاون پژوهشی پژوهشگاه ملی سرطان معتمد جهاد دانشگاهی با اشاره به برخی باورهای نادرست درباره سرطان پستان، گفت: یکی از تصورات اشتباه در جامعه این است که اگر فردی در خانواده خود سابقه ابتلا به سرطان پستان نداشته باشد، احتمال ابتلای او نیز وجود ندارد؛ در حالی که ممکن است هر فردی نخستین مورد ابتلا به این بیماری در خانواده خود باشد.
وی افزود: سرطان‌های پستان با منشأ خانوادگی و ارثی، حداکثر ۱۵ تا ۲۰ درصد موارد ابتلا را تشکیل می‌دهند و حدود ۸۰ درصد مبتلایان هیچ‌گونه سابقه خانوادگی ابتلا به این بیماری را ندارند. بنابراین، نداشتن سابقه خانوادگی نباید موجب شود زنان از انجام بررسی‌ها و اقدامات تشخیصی لازم غافل شوند.
الفت‌بخش تأکید کرد: زنان نباید تصور کنند تا زمانی که فرد دیگری در خانواده آن‌ها به سرطان پستان مبتلا نشده است، نیازی به بررسی وضعیت سلامت خود ندارند؛ چراکه بخش عمده موارد ابتلا به این بیماری بدون سابقه خانوادگی رخ می‌دهد.
به بهانه جلوگیری از دستکاری توده، نمونه‌برداری را به تعویق نیندازید
معاون پژوهشی پژوهشگاه ملی سرطان معتمد جهاد دانشگاهی در ادامه با اشاره به یکی دیگر از باورهای نادرست درباره سرطان پستان، اظهار کرد: یکی از تصورات اشتباه و خطرناک این است که اگر فردی توده‌ای را در پستان خود لمس کرد، بهتر است برای جلوگیری از دستکاری آن، از مراجعه برای تصویربرداری یا نمونه‌برداری خودداری کند و توده را به حال خود رها کند.
وی توضیح داد: منظور از دستکاری نکردن توده نباید این باشد که فرد از انجام بررسی‌های تشخیصی، تصویربرداری یا نمونه‌برداری خودداری کند. سلول‌های توموری قابلیت رشد و تکثیر دارند و سرعت رشد آن‌ها ممکن است متفاوت باشد؛ به‌گونه‌ای که در برخی موارد توده طی چند روز و در مواردی دیگر طی مدت طولانی‌تری افزایش حجم پیدا می‌کند.
الفت‌بخش ادامه داد: در صورت بی‌توجهی به توده سرطانی، ممکن است بیماری به‌تدریج از بافت اولیه خارج شود، به غدد لنفاوی گسترش پیدا کند و در مراحل بعدی سایر اندام‌های بدن را نیز درگیر کند. در چنین شرایطی، درمان دشوارتر می‌شود و ممکن است امکان درمان کامل بیماری از بین برود.
وی با تأکید بر ضرورت پیگیری توصیه‌های پزشکی، خاطرنشان کرد: اگر پزشک انجام نمونه‌برداری را توصیه کرد، نباید به دلیل ترس از انتشار سلول‌های سرطانی از انجام آن خودداری کرد. نمونه‌برداری تشخیصی به‌خودی‌خود موجب انتشار سلول‌های توموری نمی‌شود و به تعویق انداختن بررسی و تشخیص بیماری می‌تواند فرصت درمان به‌موقع را از بیمار بگیرد.
