بدرود مهاجم نام‌آشنا
حمید علیدوستی، پیشکسوت محبوب و خوش‌نام فوتبال کشور، پس از سال‌ها مبارزه با بیماری سرطان درگذشت
بعضی خبرها فقط خبر نیستند؛ شوکی هستند که برای لحظاتی زمان را متوقف می‌کنند. خبر درگذشت حمید علیدوستی از همین جنس بود؛ خبری تلخ و ناباورانه که فوتبال ایران را در اندوه فرو برد. مردی که نامش تنها با گل‌ها و خاطرات فوتبالی گره نخورده بود؛ او برای بسیاری از اهالی فوتبال، نماد نجابت، متانت، وفاداری و اخلاق بود.
علیدوستی از آن مهاجمانی بود که شاید هیچ‌وقت به اندازه شایستگی‌اش در مرکز توجه قرار نگرفت، اما کیفیت فنی‌اش، قابل انکار نبود. مهاجمی شش‌دانگ، باهوش و تمام‌کننده که سال‌ها در تیم‌هایی چون هما و دارایی درخشید، راهی فوتبال آلمان شد و پیراهن تیم ملی را هم بر تن کرد. ثبت ۱۵ گل ملی در ۲۷ بازی، گواهی بر توانایی‌های مهاجمی بود که حتی آمارش از بسیاری نام‌های پرآوازه‌تر فوتبال ایران کمتر نبود.
اما شاید یکی از خاص‌ترین ویژگی‌های حمید علیدوستی، وفاداری‌اش بود. او برخلاف بسیاری از ستاره‌های آن دوران که مسیر رسیدن به تیم ملی را از استقلال و پرسپولیس طی می‌کردند، از مسیر هما به پیراهن تیم ملی رسید؛ بدون آنکه برای مطرح شدن، سراغ پیراهن سرخابی‌ها برود. او هم مثل سیروس قایقران، مهدی ابطحی و... در تیم‌هایی که دوستشان داشت ماند و هویت فوتبالی‌اش را با همین وفاداری ساخت.
علیدوستی در سال‌های اخیر هم با وجود درگیری طولانی با بیماری سرطان، از فوتبال فاصله نگرفت. حضورش در تیم چادرملو به‌عنوان مدیر فنی، نشان می‌داد که هنوز دلش با فوتبال و نسل جوان است. حتی در روزهایی که جسمش توان گذشته را نداشت، ارتباطش را با تمرینات و بازیکنان حفظ می‌کرد و تجربه سالیان خود را در اختیار فوتبال می‌گذاشت.
حالا اما آن آرامش همیشگی، آن متانت مثال‌زدنی و آن لبخند آشنا دیگر در کنار زمین دیده نخواهد شد. فوتبال ایران یکی از دوست‌داشتنی‌ترین مردانش را از دست داد؛ مردی که بزرگی‌اش فقط به گل‌های ملی و توانایی‌های فنی‌اش نبود.
بدرود حمیدخان؛ مهاجم شش‌دانگ، مرد نجیب فوتبال ایران. نامت در حافظه فوتبال این سرزمین زنده خواهد ماند.
