فرش دستباف خراسان هنوز می‌تواند سفیر اقتصادی ما باشد
سهم فرش دستباف ایران از بازار جهانی در سال‌های اخیر کاهش یافته، اما خراسان با پیشینه غنی بافندگی هنوز می‌تواند با برندسازی، فروش آنلاین و حمایت از بافنده‌ها جایگاهش را پس بگیرد.
فرش دستباف زمانی یکی از مهم‌ترین اقلام صادرات غیرنفتی ایران بود و نام شهرهایی مانند مشهد، کاشمر و تربت‌حیدریه روی نقشه تجارت جهانی فرش دیده می‌شد. امروز اما رقبای منطقه‌ای با نقش‌هایی الهام‌گرفته از فرش ایرانی و قیمت‌های پایین‌تر، سهم بزرگی از این بازار را در اختیار گرفته‌اند.
بافنده‌ای که دیده نمی‌شود
بخش مهمی از فرش خراسان در خانه‌های روستایی و به دست زنان بافته می‌شود؛ کاری طاقت‌فرسا با درآمدی ناپایدار و بدون پوشش بیمه‌ای کافی. وقتی بافنده از دسترنجش سهم عادلانه‌ای نبرد، نسل بعد سراغ این هنر نمی‌رود و زنجیره تولید از پایه آسیب می‌بیند.
برند، داستان و بازار آنلاین
خریدار امروز فرش دستباف فقط یک کالا نمی‌خرد؛ داستان می‌خرد. شناسنامه‌دار کردن فرش‌ها، معرفی بافنده و منطقه تولید، و حضور در فروشگاه‌های آنلاین بین‌المللی می‌تواند ارزش افزوده را به‌جای واسطه‌ها به تولیدکننده برگرداند. نمایشگاه‌های تخصصی و همکاری با طراحان جوان برای نقش‌های معاصر هم می‌تواند بازار تازه‌ای بسازد.
فرش دستباف فقط یک صنعت نیست؛ بخشی از هویت خراسان است. اگر امروز برای حفظ آن برنامه نداشته باشیم، فردا باید نمونه‌هایش را فقط در موزه‌ها ببینیم.
